นี่ปัญญาอ่อน โง่ ควาย หรือ คิดจัญไรเท่านั้น ถึงได้คิดว่าไอ้ทากสิงนั่นมัน คือ พระเจ้าตากกลับชาติมาเกิด

โถ ๆ ๆ ๆ ๆ น่าสมเพชเวทนาเสียนี่กระไร คนจัญไรหน้าหม้อล่อไม่เลือกแบบนั้น จะเคยเป็นพระเจ้าตากได้งัยรึคร้าบ
แล้วเอาอะไรมาพิสูจน์มิทราบ

สมองหมาปัญญาควายอย่างนี้นี่เอง คนจัญไรมันถึงได้จูงจมูกได้ง่ายนัก เคยเห็นไอ้เวรนั่นมันเสียสละอะไรเพื่อชาติบ้านเมืองมั่งรึเปล่า
เงินที่มันเอาไปให้ชาวบ้านน่ะ เงินแผ่นดินทั้งนั้น ไม่ใช่เงินมันสักบาท ภาษีมันยังไม่อยากเสียให้เร้ย

คนที่เขาเทิดทูนในหลวงน่ะ เพราะพระองค์ทรงทำเพื่อพสกนิกรให้เห็นเป็นรูปธรรม

ไม่ใช่ให้หมอผีมาบอกว่าตัวเคยเป็นพระเจ้าตาก อย่างไอ้จัญไรนั่นแค่บังเอิญชื่อเขียนภาษาอังกฤษคล้ายกันกับพระเจ้าตากท่าน…เหล่าควายทั้งหลายก็เชื่อ ?? ยังงี้ชื่อผมสะกดคล้ายชื่อพ่อคุณ นั่นก็หมายถึงว่าผมเป็นพ่อคุณด้วยสินะคร้าบบบบ โฮะ โฮะ โฮะ

คนอาไร้โง่ได้ขนาดนี้ จากการวิเคราะห์จิตคนความคิดจัญไรอย่างพวกนี้ ผลออกมาว่า ชีวิตพวกนี้ไม่เคยได้รับการยอมรับจากสังคม มีปมด้อยในใจอย่างรุนแรง ชีวิตไร้ค่า ไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรี หรืออาจมาจากความล้มเหลวของครอบครัว ทำให้คน เอ..หรือสัตวนรกหว่า เอาเป็นว่าพวกเอ็งนั่นแหละกลายเป็นพวกมีจิตใจอิจฉาริษยาอย่างรุนแรงต่อบุคคลที่ได้รับการยอมรับทางสังคม และยังต่อต้านสังคมดีงามทั้งหลาย…

อุปนิสัยของคนแบบนี้มักไม่ค่อยมีเพื่อน เพราะใจอันมืดบอดของตนจึงไม่กล้าเปิดรับเพื่อนดี คนดีเข้ามาในชีวิต หน้าตาดูประหลาด ดูตระหนกกับโลกตลอดเวลา สายตาเสียอย่างรุนแรง จึงมักใส่แว่น (อันเนื่องมาจากดวงตาอันมืดมัวด้วยความชั่ว ส่งผลร้ายสู่สายตา)

คนแบบนี้เป็นคนที่ไร้ค่าต่อสังคม ทำให้สังคมอันสงบสุขเกิดความวุ่นวาย แต่ท้ายที่สุดพวกมันก็ต้องพ่ายแพ้แก่ความจัญไรของตน ตายตกนรกไปตามกัน…

บ่อยครั้งที่หลายคนสนใจเหตุการณ์บ้างเมือง เพราะมันกระทบกับความเป็นไปของสังคม กระทบกับการดำรงชีวิตต่อไปในอนาคต
ไม่ว่าจะเพื่อตัวเอง เพื่อคนรอบข้าง หรือเพื่อสังคมอย่างแท้จริง ก็คือเหตุการณ์ที่เราต่างให้ความสนใจ
บางทีอาจเฝ้าดู บางทีอาจเข้าร่วม บางทีอาจลงมือแก้ไขอย่างจริงจัง

คนเรามีความเชื่อเฉพาะตัวไม่ว่าความเชื่อนั้น จะเลวร้ายน่าเหยียดหยามจากความเชื่อที่บุคคลอื่นยึดถือแค่ไหนก็ตาม แต่มันก็เป็นความเชื่อ ที่แต่ละคนมีหากว่าเราไม่มีความเชื่อแล้วเราจะดำรงอยู่บนโลกนี้ภายในแนวทางใดได้
แม้ความเชื่อที่ยังไม่เป็นความเชื่อชัดเจน หรือเป็นเพียงการค้นหาแนวความเชื่อ .. ก็เข้าข่ายความเชื่อไม่ต่างกัน เราต่างปรับเปลี่ยนความเชื่อให้เข้าความรู้สึกนึกคิดตามเวลาที่ผ่านไป

สรุปแล้วถ้ากล่าวในมุมมองหนึ่ง ความเชื่อก็คือสิ่งที่หล่อหลอมบุคคล ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปตามสภาวะการเรียนรู้ การปลูกฝั่ง การบ่มเพราะหรือไม่ก็ตาม

ความเชื่อ อาจทำให้เราทะเลาะกัน ขัดแย้งกัน มันเป็นสิ่งที่ช่วยไม่ได้ .. เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ยังต้องมีความเชื่อให้ตั้งมั่นอยู่ในความมีตัวตนของแต่ละคน .. เว้นแต่เราจะสามารถละทิ้งตัวตน ซึ่งอาจทำให้เราไม่รู้สึกต่อความเชื่อที่เหมือนหรือแตกต่างกันออกไป .. แต่ความเชื่อก็ยังดำรงอยู่

………………………..

สังคมจะเป็นอย่างไรต่อไป … เราอาจเป็นผู้สังเกต ผู้เข้าร่วม ผู้ดำเนินการ หรือเราอาจเป็นผู้เปลี่ยนแปลง .. สิ่งที่เรียกว่า กฎหมาย และรัฐธรรมนูญของประเทศ

……………..

แต่บางครั้ง ในที่เหินห่าง .. จากเรื่องราวความขัดแย้งวุ่นวาย
คนบางคนก็แค่มุ่งมั่นเดินสวนทาง .. จากเส้นทางแห่งความเจริญที่ได้เคยพบมา
เข้าไปสู่หนทางที่ลำบาก ยาวไกล ..
คงไม่ต้องกล่าวว่าพวกเขาทำอะไรให้กับส่วนไหนของสังคม

คำถามของผมก็คือ… ถ้าคุณไม่ได้รักประเทศที่ในหลวงทรงดำเนินและเหยียบย่างเข้าไปเพื่อแก้ไขความลำบากของประชาชน
ในชนบททุกย่อมหญ้าแล้ว ..
คุณเคยเหยียบย่ำลงบนพื้นโคลนของชนบทไทย หรือสัมผัสคุณค่าแห่งการให้ กับส่วนที่ยังขาด .. ในที่ใดที่หนึ่งบทผืนแผ่นดินไทยบ้างหรือไม่?

ผมรักในหลวง ไม่ใช่เพราะพระองค์ทำอะไรให้กับผม
ผมเคารพในหลวง ไม่ใช่เพราะพระองค์เป็นกษัตริย์ของผม
ผมเทิดทูนพระองค์ ไม่ใช่เพราะหน้าที่ตามกฎหมายบอกให้ผมทำ
ผมอยากให้พระองค์ ยังอยู่อีกยาวนาน ไม่ใช่เพราะเป็นคำพูดที่ผมสมควรพูด

แต่เพราะพระองค์เป็นกษัตริย์ในแบบที่ต่อให้เราได้เกิดมาเป็น ก็ไม่อาจเป็นได้
พระองค์อาจจะไม่ได้ดีเลิศสมบูรณ์ แต่ก็ดีมากพอที่ผมจะยอมรับได้ว่าเหนือกว่าบุคคลทั่วไป

มันจะเกี่ยวกันไหมกับประเด็นที่เราถกเถียงกันมา .. ผมก็ไม่อาจคาดเดาได้ ..
ผมแค่กำลังตัดสินใจ .. จะเดินไปข้างหน้า หรือย้อนกลับไปข้างหลังดี

ผมภูมิใจที่เกิดในประเทศไทย .. แม้ไม่ยิ่งใหญ่ .. ไม่เกรียงไกร .. ไม่ร่ำรวยกว่าประเทศไหน
อาจมีปัญหามากมาย มีเรื่องให้ต้องดิ้นรน ขบคิด ฝ่าฟัน
แต่เรามีทุกอย่างที่เราจำเป็นต้องมี

ผมกำลังอยู่ในประเทศที่ร่ำรวยและน่าอยู่แห่งหนึ่งบนโลก .. แต่ผมพูดได้เต็มปาก และเต็มรูหูว่า ..
ไม่มีที่ไหนที่มีคุณค่า และมีความหมายเท่าแผ่นดินไทยที่ผมได้เกิดมา .. และจะต้องตายลงเลย

คุณไม่ต้องการเคารพก็เป็นสิทธิส่วนตัว จำเป็นด้วยหรือที่ต้องแสดงออกว่าเป็นปฏิปักษ์
จริงๆแล้ว คุณเป็นปฏิปักษ์กับใคร เอาให้แน่ บุคคลหรือสถาบัน
ถ้าเป็นการปกครองอย่างที่คุณคิด คุณว่าดีกว่าที่มีสถาบันฯอย่างไร

คุณคิดอย่างไรกับการที่ทักษิณเอาชื่อไปใส่ในธงชาติ
คุณคิดอย่างไรกับการที่คนโบกธงชาติต้อนรับทักษิณฯลฯ

คุณคืดอย่างไรกับการกล่าวถึงสถาบันฯในทางร้าย
หรือเฉยๆ

คุณเองก็คงไม่โกรธผมดอกที่จะจงรักหรือไม่จงรัก เพราะไม่ใช่เป้าหมายของคุณ

และผมก็แค่ประชาชนคนธรรมดาคนหนึ่งที่ใครจูงจมูกไม่ได้

คุณอยากเปลี่ยน paradigm อะไรก็เปลี่ยนไป เพราะอดีตมันเปลี่ยนไม่ได้
ขอให้สำเร็จนะ ถึงตอนที่ประเทศไม่มีสถาบันฯ ผมอาจตายไปแล้ว ลูกหลานก็คงสนุกดี
เพราจะได้สนุกปากกับการวิพากษ์และวิจารณ์สถาบันอื่นต่อไป

สูงสุดก็สู่สามัญ สุดโต้งเดี๋ยวก็กลับมาเอง

อย่าคิดว่าตนเองถูกกว่าคนอื่น เพราะไม่มีอะไรถูก ตราบใดที่เป็นคนและมีสมองใช้คิดอยู่
ขอบคุณ ผมเอง